Menü Kapat

Rüzgarın Şarkısını Dinle

Rüzgarın Şarkısını Dinle

Bu kitap Haruki Murakami’nin okuduğum ikinci kitabı. İlk okuduğum kitabı İmkansızın Şarkısı’ndan sonra dili, anlatımının sadeliği ve dobralığı ile tadı damağımda kalmıştı adeta. Bu sebeple yazarın başka bir kitabını okumak istedim. Fakat bu kitabı çok daha farklı tarzda; ne okumak istemediğiniz ne de okumak için ölüp biteceğiniz türden bir kitap olduğunu düşünüyorum. Yazarın yazdığı ilk kitap niteliğini taşıyor ve belki de bu sebeple diğer kitabından sonra okuduğumda amatörlük  sezdiriyor.

Kitap parça parça ve  bütünselliği yakalama konusunda bazı bölümlerde sıkıntı yaşamış durumda.Kısaca kitabın genel içeriğinden bahsetmek gerekirse kitap yazarımızın hayatından kısa bir günce sunuyor bizlere. Bu güncenin büyük bir kısmı J’nin Barı adlı bir barda geçiyor. Yazar 21 yaşında tatil zamanı geldiğinde yaşadıklarını kısaca okuyucularına sunuyor. Bu barda neredeyse her gün buluştuğu bir arkadaşından da bahsediyor yazarımız; Fare.

Fare yazardan daha büyük yaşta oldukça zengin bir ailenin çocuğu. Bu zenginlik babasının kimyasal madde şirketi kurmasıyla ortaya çıkıyor. Fakat kitabı okuduğumuzda görüyoruz ki Fare bu zenginlikten sıkılmış durumda ve kaçıp kurtulmak istiyor yaşadığı çevreden. Fare’nin içsel sıkıntılarına yer veren yazarımız aynı zamanda onun kitap yazmak isteyen bir genç olduğundan da bahsediyor.

Kitap genel olarak Fare ve yazarımızın başından geçen kısa olaylardan ibaret.  Bununla beraber yazarımızın J’nin Barı’nda tanıştığı  serçe parmağı olmayan kızla yaşadığı kısa olaylar da anlatılıyor kitapta. Yazarın bu kızla tanışması ile hayatına giren ve birlikte olduğu kadınları düşünüyor. Aslında hiçbirinin yüzünü dahi hatırlamadığını da dillendiriyor yazarımız.

Haruki Murakami yazmaya nasıl başladığını, yazma ihtiyacının ve ilhamının aslında bir beyzbol maçı izlerken geldiğinden bahsederek kitabını bitiriyor. Kitabın geneline bu şekilde yaşanan minik olaylar hakim. Diğer okuduğum kitabından da yola çıkarak; Haruki Murakami ölüm ve melankoliyi kitabın geneline yayma başarısı ve duyguları okuyucuya geçirmesi takdire şayan derecede başarılı. Bu sebeple kitabı bitirmeden elimden bırakamadım.

Kitap hakkında yazılmış yorumları okuduğumda aslında Fare ve daha birçok nesne ve olayı diğer kitaplarında metafor olarak kullandığını da öğrendim.Bu sebeple başka kitaplarını da ilerleyen zamanlarda okuyup o metaforları keşfetmek planlarım dahilinde.

Diğer İlgili Yazılar

Bir cevap yazın