Menü Kapat

Bulutsuzluk Özlemi

Bulutsuzluk Özlemi

Hani bazen hayatımızın arka planında çeşitli şarkılar çalar ya işte o anlarda benim fon müziklerim hep Bulutsuzluk Özlemi’nden olur. Uzun süredir hayranları olmama rağmen imkan yaratıp hiçbir konserlerine katılamamıştım işte bu yüzden Kumbaravan bana bu imkanı verdiği için çok mutlu oldum. Gece benim için birçok ilke sahip oldu. Hem Bulutsuzluk Özleminin gittiğim ilk konseriydi hem de DorockXL Beşiktaş’a ilk kez gidiyordum. İçimde önlenemez bir heyecan ve merak vardı. Mekana girer girmez dikkatimi sahnenin genişliği çekti ve ortam çok ferahtı bu yüzden çok beğendim.

Daha önce gittiğim konserlere kıyasla daha az insan olduğu için sahnenin hemen önünde rahatça yer buldum. Yapabileceğim bir olumsuz eleştiri ise garsonların sürekli olarak gelip sipariş almak istemesiydi. Başta pek fazla rahatsız etmese de yüksek sesli müzik varken size söyleneni anlamak zor olduğu için her defasında önemli bir şey mi söylüyorlar diye anlamaya çalışmak beni biraz yordu. Belirtilen başlangıç saatinin üstüne yaklaşık 15 dakika daha bekledik ama sanırım bu konserlerde karşılaşılan genel bir durum. Nihayet sahneye çıkıp ilk şarkılarına başladıklarında sanki sahneye çıkan benmişim gibi heyecanlıydım. Grup üyeleri çok güler yüzlü ve naiflerdi. Çıkış şarkılarını benim de çok sevdiğim “Boyalı Kuş” olarak belirlemişlerdi. Hepsinin gözlerinden sahnede ne kadar mutlu oldukları okunuyordu. Tüm şarkılarına eşlik ederken tek düşündüğüm bu konserin bitmesini hiç istemediğimdi. Sahneye o kadar yakındım ki konser bir sohbet havasında geçti diyebilirim. Hatta isteğimizi kırmamak için sırada olmadığı halde “Yök’ün Yıl dönümü” şarkısını bile söylediler.

Özellikle Deniz Demiröz ve Ahmet Pekmezci’nin gitar soloları mükemmeldi ve konsere bambaşka bir hava kattı. Saatler ilerleyip “Sözlerimi Geri Alamam” şarkısını söylemeye başladıkları anda veda vaktinin geldiğini anlamıştım. İçimde biteceği için biraz hüzün ama hayatımın en güzel konserine katılmış olduğum için büyük bir mutluluk vardı. Gecenin sonunda bizlere teşekkür edip selamlarını verdikten sonra ise beni bir sürpriz bekliyordu. Belki de onlar için küçük ama benim için büyük bir hatıra olan imzalı penalar ve rozetler. Hayranlarını mutlu edebilmek için yapılmış çok güzel bir hareketti ve çok hoşuma gitti. Ben de bu hatıralardan payıma düşeni aldım :)(yakaladım dersek daha doğru olacak.) Bu geceden çok güzel hatıralar ile ayrıldım. Kumbaravan’a sağladığı bu imkan için tekrar çok teşekkür ederim.

Diğer İlgili Yazılar

Bir cevap yazın